Knellend onderwijs moet passend gemaakt worden

Terug naar voorpagina Vorige stellingVolgende stelling



12

>> Knellend onderwijs moet passend gemaakt worden

Scholen zijn onvoldoende in staat aan de verschillende onderwijsbehoeften te voldoen. Er is een te grote diversiteit in kwaliteit. Docenten zijn onvoldoende toegerust op deze taak. Er is weinig ondersteuning. Onderwijs past nog niet. Studenten met een beperking wachten nog altijd op een landelijke regeling voor studietoeslag en zijn nu afhankelijk van de gemeente waar zij staan ingeschreven. Dit creëert rechtsongelijkheid.

Passend waar het kan, maar op maat waar nodig. Er is een landelijke norm die garandeert dat een kind in Maastricht recht heeft op dezelfde ondersteuning als een kind uit Elahuizen. Ook de financiering is gelijkgetrokken. De geldstromen worden verantwoord en reserves gaan jaarlijks terug naar de staatskas alvorens nieuwe middelen worden overgemaakt. Er zijn geen budgettaire beperkingen aan het leerrecht. Zolang iemand kan en wil leren, moet de Staat betalen. Niet de leeftijd maar de ontwikkeling staat centraal. Passend Onderwijs is altijd mogelijk in de buurt van het kind. Als de school in de buurt dat niet kan, dan moet ze dat gaan leren.

24 eens (67%)
12 oneens (33%)



Reacties op deze stelling

Bijdrage van Paul A. Kirschner:
Ik vind dat het speciaal onderwijs weer in ere hersteld moet worden. Deskundige en speciaal opgeleide mensen die de hoed en de rand weten van kinderen met leerproblemen. Niet bijgeschoolde of ondersteunde leerkrachten die daar niet voor opgeleid zijn.

Bijdrage van Eddy Erkelens:
We mogen als land gezegend weten dat er speciale scholen zijn voor het speciale onderwijs. Hoewel er zo veel mogelijk passend onderwijs gegeven moet worden, kunnen er leerlingen zijn die echt gebaat zijn bij dit passende onderwijs, maar dan wel op een andere school en/of klas. Die scholen zijn specifiek opgericht voor leerlingen die (nog) meer passend onderwijs nodig hebben. Het zou een stap achteruit zijn als het SBO en het VSO verdwijnen, want deze leerlingen hebben dit nodig. Dus ja: 'gewone' scholen moeten passender worden en docenten moeten voldoende toegerust worden. Maar dit neemt niet weg dat er Speciaal Onderwijs nodig blijft, uiteraard bekostigd door de Staat. Uiteraard zijn er ook mogelijkheden dat leerkrachten van het SBO/VSO op de reguliere basisschool of VO-school komen werken; dat hoeft niet op een andere locatie te zijn. Ook moet er gewaakt worden dat het Speciaal Onderwijs (SO, SBO, VSO) altijd in de buurt is, dus elke stad van meer dan 25.000 inwoners zou zo'n school moeten hebben óf bij een andere school in moeten zitten.

Bijdrage van Gerjanne:
Het gaat steeds over docenten die onvoldoende toegerust zijn. Maar je kunt van een leraar niet verwachten dat hij/zij specialist wordt op al die soorten problematieken en dat allemaal integreert in het lesgeven aan grote groepen kinderen. Het moet uit de lengte of uit de breedte. Ik denk dat het slagen van passend onderwijs ligt in de facilitering in de klas. En het erkennen van de grens waar de aandacht voor het ene kind ten koste gaat van de aandacht voor de rest van de groep. Passend moet ook zijn: alle kinderen hebben recht op aandacht.

Bijdrage van Nathalie Bakker-Duinkerken:
Laat de SO scholen niet verdwijnen. Deze scholen hebben vaak ook een afdeling met therapeuten. Dat kan op een reguliere school nooit zo worden ingericht. Sommige kinderen komen op zo’n school beter tot hun recht qua leren. Dat is niet altijd in de buurt. Maar wel in de regio.

Bijdrage van Wilfred Berkhof:
Het speciaal onderwijs wordt langzaam wegbezuinigd. Daar moet veel meer geld heen, zodat je de expertise kunt bundelen en leerlingen beter geholpen kunnen worden.

Bijdrage van Esther:
Ik vind dat we moeten zorgen dat het onderwijs beter bij de huidige leerlingen moet gaan passen. Leerstofjaarklassen met allerlei niveaus bij elkaar zittend vaardigheden en kennis vergaren, is niet meer passend.

Bijdrage van Désirée Hairwassers:
Eigenlijk heeft elk kind passend onderwijs nodig. Dat wil zeggen, het onderwijs dat hem/haar past. Er wordt altijd gedacht in een soort standaard kind, maar die bestaan natuurlijk niet. Er zijn kinderen voor wie speciaal onderwijs echt veel beter is, maar ik mag toch hopen dat we in regulier onderwijs ons best doen om kinderen met een ziekte of handicap gewoon mee te laten draaien. Ik denk ook dat veel 'aandoeningen' die nu genoemd worden bij 'passend onderwijs' prima passen bij regulier onderwijs, als de klassen kleiner zijn en kinderen niet continu overvraagd worden met 'eigen regie', 'eigen verantwoordelijkheid' en met van die tijdconsumerende 'verwerkingsprojectjes' (waarbij de geinvesteerde tijd veel te groot is voor de leeropbrengst. Voorbeeld: een stopmotion-filmpje maken over de celdeling. Kost een uur of 8, terwijl je dat in een kwartier met herhaling had kunnen leren)

Bijdrage van Debbie Hengeveld:
Er zijn groepen kinderen waarvoor de standaard scholen nooit passend (genoeg) zullen zijn, denk aan bepaalde HB kinderen. Deze moeten makkelijker een vrijstelling van de leerplicht (die leerrecht moet worden) krijgen en hiervoor moeten andere initiatieven die de ruimte bieden voor hun manier van ontwikkelen (op hun passies en talenten) zijn gericht. Hier moet ook voldoende geld ingestoken worden!

Bijdrage van Serkan:
1. “De grens ligt vaak bij het moment dat een kind zoveel extra aandacht vraagt dat het leerklimaat voor de rest van de klas negatief wordt beïnvloed.” 2. Sbo leerkrachten zijn in het algemeen LB leerkrachten, omdat zij extra gestudeerd hebben. Leerkrachten die beter kunnen omgaan met kinderen die moeilijk leren en veelal ongewenst gedrag vertonen (door heel veel diverse factoren die je in het reguliere onderwijs niet kan uitsluiten) Tegenwoordig met Passend Onderwijs wordt dit standaard verwacht van iedere leerkracht. Óók van leerkrachten die vers van de pabo komen met 0 km ervaring. Dat je m.b.v. SWV problemen kan oplossen is een grote leugen. 3. Ik werk sinds het begin met Passend Onderwijs en alle kinderen die in zorgteams hebben gezeten (voor gedrag en/of cognitieve mogelijkheden) zijn nooit beter/handiger/etc. geworden. We hebben ze alleen maar ongelukkiger zien worden, omdat ze zich of een vreemde eend in de bijt voelden of niet konden gedijen. Ook niet na die duizend aanpassingen waarbij die ene leerlingen centraal begon te staan en de rest van de klas een aanhangsel werd. 4. Ik kan zo nog tien voorbeelden geven waarom het NIET werkt voor extreme gevallen. We hebben een SOPR en daarin staat letterlijk: wij handelen geen grenzen. Ouders smeken om hun kind naar een sbo te sturen, de school ziet dat het een kans is (want er zijn al zoveel plannen gemaakt, uitgevoerd, belongssystemen gemaakt en het hielp niks) en dan zeggen ze van Swv nog steeds: we kunnen nog dit proberen. En dan ben je twee jaar verder en het kind, de klas en de leerkracht geen cm verder. Daarnaast de vele mailtjes van andere ouders die steen en been klagen om het gedrag van die ene leerling die weer gescholen of fysiek is geweest tegen hun kind. Afijn ik stop voor nu even. Samengevat: Passend Onderwijs is een afgang voor kind, klas en leerkracht b

Bijdrage van Serkan:
1. “De grens ligt vaak bij het moment dat een kind zoveel extra aandacht vraagt dat het leerklimaat voor de rest van de klas negatief wordt beïnvloed.” 2. Sbo leerkrachten zijn in het algemeen LB leerkrachten, omdat zij extra gestudeerd hebben. Leerkrachten die beter kunnen omgaan met kinderen die moeilijk leren en veelal ongewenst gedrag vertonen (door heel veel diverse factoren die je in het reguliere onderwijs niet kan uitsluiten) Tegenwoordig met Passend Onderwijs wordt dit standaard verwacht van iedere leerkracht. Óók van leerkrachten die vers van de pabo komen met 0 km ervaring. Dat je m.b.v. SWV problemen kan oplossen is een grote leugen. 3. Ik werk sinds het begin met Passend Onderwijs en alle kinderen die in zorgteams hebben gezeten (voor gedrag en/of cognitieve mogelijkheden) zijn nooit beter/handiger/etc. geworden. We hebben ze alleen maar ongelukkiger zien worden, omdat ze zich of een vreemde eend in de bijt voelden of niet konden gedijen. Ook niet na die duizend aanpassingen waarbij die ene leerlingen centraal begon te staan en de rest van de klas een aanhangsel werd. 4. Ik kan zo nog tien voorbeelden geven waarom het NIET werkt voor extreme gevallen. We hebben een SOPR en daarin staat letterlijk: wij hanteren geen grenzen. Ouders smeken om hun kind naar een sbo te sturen, de school ziet dat het een kans is (want er zijn al zoveel plannen gemaakt, uitgevoerd, belongssystemen gemaakt en het hielp niks) en dan zeggen ze van Swv nog steeds: we kunnen nog dit proberen. En dan ben je twee jaar verder en het kind, de klas en de leerkracht geen cm verder. Daarnaast de vele mailtjes van andere ouders die steen en been klagen om het gedrag van die ene leerling die weer gescholen of fysiek is geweest tegen hun kind. Afijn ik stop voor nu even. Samengevat: Passend Onderwijs is een afgang voor kind, klas en leerkracht

Bijdrage van Marja Hamers:
Passend onderwijs wekt de indruk dat leerkrachten tekort schieten als ze een kind met specifieke begeleidingsbehoefte onvoldoende kunnen bedienen. Deze kinderen vallen vaak wel meteen op, maar in de onderbouw ‘lukt’ het vaak nog om de kinderen mee te nemen. Daardoor is een verwijzing vaak een teleurstelling, waardoor processen stroperig verlopen en het kind te lang niet de juiste begeleiding krijgt. Passend onderwijs wekt de indruk dat alle kinderen onderwijs op maat krijgen. Dat is in de praktijk niet haalbaar. Passend onderwijs wekt verkeerde verwachtingen.

Bijdrage van Monique Kamphusi:
VN verdrag 24 bepaalt dat ieder kind recht heeft op onderwijs in een inclusief systeem. In Nederland heeft met passend onderwijs bedacht, en dit voldoet voor niemand. Leerlingen krijgen te weinig passend aanbod, leerkrachten zijn handelingsverlegen, en kinderen zonder kwetsbaarheden komen aandacht te kort. Veel kinderen worden met verzwaarde problematiek te laten verwezen naar specialistisch hulp. Kijk naar andere landen, bv Schotland, hoe daar inclusief onderwijs is vorm gegeven. Daar is eerst jaren is er flink geïnvesteerd om scholen aan te passen, leerkrachten te scholen, voldoende voorzieningen, personeel etc. https://www.ad.nl/buitenland/waarom-in-schotland-zorgkinderen-amper-naar-speciale-scholen-gaan~a036f04e/ Inclusief is eigenlijk een must. Er zijn wel tig vrijwilligers organisaties die zich hard maken voor; blinden, gehandicapten, psychische kwetsbare, lbhti, mensen met andere huiskleur, religie, afkomst etc. Al deze organisatie streven naar het erbij willen erbij horen, maar in het basisonderwijs vindt een grote selectie plaatsen om mensen buiten te sluiten. Door iedereen in een wijk naar een school te laten gaan, waar iedereen, ongeachte onderwijsbehoefte/achtergrond etc. terecht kan, kunnen kinderen hun onbevangenheid t.o.v. anders zijn behouden. Leren ze omgaan met kinderen die anders doen (i.p.v. er bang van te zijn). Leraren kunnen dit niet alleen hoor. Daar is een hele andere visie / houding / personen / middelen voor nodig. Maar gezien al het geld wat nu achteraf geïnvesteerd wordt in genoemde vrijwilligersorganisatie. Lijkt preventief handelen, door onderwijs inclusiever te maken zeer zinvol.

Vorige stellingVolgende stelling


Een eigen reactie toevoegen?

Hieronder kunt u uw eigen reactie toevoegen aan deze stelling.
Alle velden zijn verplicht.

Wat is uw naam?
Hoe staat u tegenover de stelling?



Wat wilt u zeggen?

Wat is uw emailadres?

Terug naar voorpagina